Zellaton to rodzaj kanapkowej membrany kompozytowej (sandwich), a także nazwa związanej z tym rozwiązaniem firmy. Membrany Zellaton mogą być stosowane zarówno do głośników niskotonowych, średniotonowych jak i wysokotonowych.

Konstrukcja membrany Zellaton została opracowana przez niemieckiego fizyka i wynalazcę, doktora Emila Podszusa (ur. 1881, zm. 1968). Był on autorem wielu opatentowanych rozwiązań z różnych dziedzin. W latach 1930-tych Podszus zaczął prace związane z konstrukcją głośników i opatentował szereg konstrukcji z tej dziedziny. Eksperymenty Podszusa związane z głośnikami w dużym zakresie dotyczyły poszukiwania lepszych materiałów i konstrukcji membran głośnikowych. Najważniejszym owocem tych prac była opatentowana membrana Zellaton.

Membrany Zellaton mają strukturę trójwarstwową. Kluczowe znaczenie dla właściwości membrany ma zastosowanie sztywnej pianki w warstwie środkowej, co jest wspólną cechą wszystkich wariantów. Membrany Zellaton łączą wysoką sztywność, niską masę i dobre tłumienie. Wszystkie znane nam membrany Zellaton miały prosty profil stożkowy.

Warstwy zewnętrzne wykonywane były z różnych materiałów. Dla klasycznych membran Zellaton charakterystyczne było zastosowanie aluminium w warstwie przedniej, co nadawało membranom rozpoznawalny wygląd. Jedna z publikacji z lat 1950-tych podaje, że stosowano wówczas aluminium od frontu i warstwę z tworzywa sztucznego od tyłu. Według materiałów producenta z roku 2025 klasyczna membrana Zellaton wykorzystuje warstwę aluminium od frontu i powlekany papier od tyłu.

Opracowano też nowsze warianty membran o nazwach Zellaton Evo i Zellaton Ultra. Zellaton Ultra zachowuje trójwarstwową konstrukcję z nowoczesną pianką w warstwie środkowej i papierem w warstwie tylnej. Struktura przedniej warstwy zapobiega propagacji dźwięku na powierzchni membrany i zwiększa też jej sztywność. Membrany Zellaton Evo także mają specjalnie ukształtowana fakturę warstwy frontowej oraz warstwę środkową z twardej pianki.