Wkładka MM jest też zwana w polskiej literaturze adapterem elektromagnetycznym. We wkładce takiej igła połączona jest z magnesem lub zworą magnetyczną. Ruch igły śledzącej ścianki rowka przenoszony jest na element ruchomy (magnes lub zwora), który porusza się wewnątrz cewki generującej elektryczny sygnał foniczny.

Ponieważ cewki we wkładce MM pozostają nieruchome, mogą one być relatywnie duże. Dość znaczne może być też zróżnicowanie impedancji wyjściowej wkładek MM, spotyka się zarówno konstrukcje niskoomowe (dziesiątki lub setki omów) jak i wysokoomowe (do kilkudziesięciu kΩ). Poziom napięcia wyjściowego wkładek MM jest wyższy niż wkładek MC. Typowa dla tego typu wkładek skuteczność jest na poziomie kilku miliwoltów (dla częstotliwości 1kHz przy 5cm/s).

Wzmocnienie napięciowe przedwzmacniacza gramofonowego dla wkładek MM wynosi zazwyczaj około 100. Przedwzmacniacz gramofonowy musi też oczywiście wykonać korekcję charakterystyki częstotliwościowej zgodnie z krzywą RIAA.