Element akustyczny produkcji firmy Dynaudio służący do wykonania obudowy głośnikowej z elementem stratnym (inaczej obudowa z otworem stratnym, obudowa aperiodyczna). Variovent był wykonywany w postaci warstwy włóknistego materiału umieszczonego pomiędzy kratkami z tworzywa sztucznego.

W materiałach producenta nie podawano dokładniejszych danych technicznych. Rezystancja akustyczna Varioventu był na tyle duża, że nie uczestniczył on w znaczącym stopniu w użytecznym promieniowaniu dźwięku. Variovent wprowadzał natomiast rezystancję akustyczną tłumiącą rezonans układu głośnik-obudowa. Według opisu Dynaudio Variovent redukował maksimum impedancji głośnika w obudowie zamkniętej co najmniej o 50 procent. Dzięki stłumieniu rezonansu po zastosowaniu Varioventu oscylacje membrany po sygnale impulsowmym były stłumione i miały charakter aperiodyczny.

Według prospektów firmy Dynaudio aplikacja Varioventu nie wymagała żadnych specjalnych obliczeń, co było podkreślane jako zaleta w porównaniu z obudowami bass-reflex czy TL. Otwór wymagany do instalacji Varioventu Dynaudio był okrągły i miał 110mm średnicy. Polecano montaż elementu na tylnej ściance. Zalecano dość silne wytłumienie obudowy, materiał tłumiący miał zajmować 2/3 objętości. Rozmieszczenie materiału tłumiącego miało jednak pozostawiać swobodny przepływ powietrza pomiędzy tylną stroną membrany głośnika a Varioventem. Dla obudów do 50 litrów zalecano pojedynczy Variovent, dla obudów między 50 a 80 litrów dwa Varioventy, a dla obudów powyżej 80 litrów 3 Varioventy.

W materiałach Dynaudio Variovent był nie tyle przedstawiany jako element dobierany w ramach projektowania obudowy, co jako element poprawiający jakość brzmienia niskich częstotliwości.

Variovent był stosowany w niektórych zestawach głośnikowych Dynaudio, zarówno w modelach oferowanych jako produkty gotowe jak i w projektach zestawów dla majsterkowiczów.

Metoda aplikacji Varioventu zalecana w materiałach reklamowych Dynaudio budzi pewne wątpliwości. Normalna praktyka projektowa wymaga dokładniejszego doboru objętości obudowy i wprowadzanej przy pomocy elementu tłumiącego rezystancji akustycznej do parametrów głośnika oraz do wyznaczonych celów projektowych. W szczególności wskazana jest dokładniejsza kontrola docelowej dobroci układu głośnik-obudowa. Metoda postępowania opisana przez Dynaudio jest jednak o tyle racjonalna, że wprowadza dodatkowe tłumienie, nie powoduje ryzyka powstania czy zwiększenia przerzutu na charakterystyce przenoszenia i zmienia parametry we wiadomym kierunku.