Szum, którego intensywno¶æ jest statystycznie równomierna w ca³ym pa¶mie. W teorii szum bia³y ma nieskoñczenie rozci±gniête pasmo i nieskoñczon± energiê. W praktyce uzyskanie szumu bia³ego jest niemo¿liwe. Szum mo¿e byæ mieæ w³a¶ciwo¶ci szumu bia³ego tylko w ograniczonym pa¶mie, co jednak jest wystarczaj±ce w wielu zastosowaniach technicznych.
Szum bia³y ma sta³± moc przypadaj±c± na jednostkê czêstotliwo¶ci (na Hz), tak wiêc moc jest jednakowa dla dowolnej czêstotliwo¶ci (inaczej ni¿ szum ró¿owy, który ma sta³± moc przypadaj±c± na okre¶lony procent pasma, przyk³adowo na 1/3 oktawy). Wykres mocy szumu bia³ego w zale¿no¶ci od czêstotliwo¶ci jest p³aski je¶li pomiaru dokonuje siê filtrem o sta³ej bezwzglêdnej szeroko¶ci pasma. Przyk³adowo moc w pa¶mie 50-55 Hz jest taka sama jak moc w pa¶mie 900-905 Hz. Natomiast wykres mocy szumu bia³ego w zale¿no¶ci od czêstotliwo¶ci wykazuje wzrost o 3 dB na oktawê je¶li pomiaru dokonuje siê filtrem o sta³ej wzglêdnej szeroko¶ci pasma jak choæby filtrem tercjowym (1/3 oktawy), który ma szeroko¶æ pasma równ± 23%. Przyk³adowo dla 100 Hz pasmo filtru tercjowego ma szeroko¶æ 23 Hz a dla 1.000 Hz szeroko¶æ 230 Hz - jest to w³a¶nie sta³a wzglêdna szeroko¶æ pasma.
Szum bia³y nale¿y do grupy klasycznych sygna³ów w pomiarach akustycznych. W praktyce elektroakustycznej zwykle wystarczaj±ce jest by szum mia³ p³ask± charakterystykê tylko w zakresie czêstotliwo¶ci akustycznych.
W subiektywnym odbiorze szum bia³y brzmi bardzo jasno, ma ma³o basu i bardzo wyeksponowane wysokie tony. Typowym ¼ród³em szumu bia³ego s± elementarne, termiczne szumy w³asne wzbudzane w elementach elektronicznych. Nazwa powsta³a przez analogiê do bia³ego ¶wiat³a, które równie¿ powstaje w wyniku równomiernego zmieszania wszystkich barw sk³adowych.