Skrót od słów Sony Digital Interface. Standard połączenia cyfrowego stosowany w praktyce profesjonalnej. Nie należy mylić z połączeniem typu SPDIF stosowanym powszechnie w sprzęcie domowym.

Interfejs SDIF powstał na potrzeby studyjne w czasach kiedy sprzęt cyfrowy dopiero wchodził do szerszego użytku. Do transmisji wykorzystywane były trzy 75-omowe, koncentryczne kable zakończone wtyczkami BNC. Dwa kable służyły do przesyłania sygnału audio, po jednym kanale na jeden kabel, a trzeci kabel służył do transmisji sygnału zegara. Dla zachowania synchronizacji wszystkie kable musiały być jednkowej długości. Interfejs SDIF nie jest też przeznaczony do pracy z długimi kablami. Z czasem do użytku wprowadzono też inne wersje SDIF. Mogą one mieć inne niż BNC wtyczki do przesyłania danych audio oraz obsługiwać transmisję wielokanałową.