Opracowany przez firmê Sony system rekwantyzacji sygna³u wykorzystuj±cy technikê kszta³towania szumu (noise shaping) i pozwalaj±cy w wybranych czê¶ciach pasma uzyskaæ rozpiêto¶æ dynamiki przewy¿szaj±c± ograniczenia wynikaj±ce z 16-bitowej d³ugo¶ci s³owa stosowanej na p³ytach CD.
Format zapisu na p³ycie CD ogranicza rozdzielczo¶æ do 16 bitów. W sprzêcie studyjnym spotykane s± czêsto rozdzielczo¶ci wiêksze. W czasie kiedy wprowadzano do u¿ytku SBM w grê wchodzi³y rozdzielczo¶ci 20 lub 24 bity, wiêksze nie by³y wówczas stosowane. Przej¶cie z 20-bitowego czy 24-bitowego do zapisu 16-bitowego mo¿na wykonaæ poprzez proste zaokr±glenie warto¶ci poszczególnych próbek (obciêcie najm³odszych bitów). Powsta³y w rezultacie szum kwantyzacji ma równomierny rozk³ad w ca³ym pa¶mie. Mo¿liwe jest jednak wykonanie rekwantyzacji w taki sposób, aby szum kwantzacji zosta³ uformowany czêstotliwo¶ciowo. Sumaryczna energia szumu pozostanie co prawda niezmieniona, ale mo¿e on mieæ mniejsze warto¶ci w tych obszarach gdzie czu³o¶æ s³uchu jest najwy¿sza, a wiêksze w tych gdzie ucho jest mniej czu³e. Powoduje to wzrost u¿ytecznego zakresu dynamiki.
Poniewa¿ sygna³ otrzymany po przej¶ciu przez procesor SBM jest zwyk³ym 16-bitowym sygna³em zgodnym ze specyfikacj± CD, nie ma potrzeby stosowania ¿adnych specjalnych urz±dzeñ przy odtwarzaniu p³yt nagranych przy pomocy SBM, wystarczaj±cy jest standardowy odtwarzacz CD.
SBM zaprezentowano na 93 konwencji AES w San Francisco w 1992 roku, ale wed³ug ówczesnych doniesieñ prasowych rozwi±zanie to by³o stosowane ju¿ wcze¶niej na niektórych p³ytach CD wydawanych przez Sony. Podobne rozwi±zania bazuj±ce na kszta³towaniu szumu kwantyzacji prezentowali te¿ wcze¶niej inni badacze. Specyfika rozwi±zania opracowanego przez Sony sprowadza³a siê do wyboru kszta³tu charakterystyki czêstotliwo¶ciowej kszta³towania szumu.