Technika kompresji sygnału audio zastosowana do zapisu dźwięku na kasetach DCC (Digital Compact Cassette). Pozwala obniżyć strumień zapisywanych danych do poziomu 384 kb/s przy częstotliwości próbkowania 48kHz, a więc około 4 razy.

System PASC może pobrać sygnał o częstotliwości próbkowania 32, 44,1 lub 48kHz. Sygnał dzielony jest najpierw na 32 podpasma o jednakowej szerokości. Następnie analizowany jest poziom sygnału w każdym podpaśmie i na podstawie znajomości zjawiska maskowania ustalany jest chwilowy próg słyszalności dla każdego podpasma. Potem koder ustala czy sygnał z danego pasma jest słyszalny czy też nie. Pasma zakwalifikowane jako słyszalne są kodowane z różną dokładnością, system rozróżnia bowiem informacje według ich znaczenia. Wartość sygnału jest kodowana przy pomocy mantysy i mnożnika. Długość mantysy może być różnicowana od 2 do 15 bitów w zależności od amplitudy sygnału powyżej dynamicznie ustalonego progu słyszenia, od szybkości zmian sygnału audio i od osiągalnego w danej chwili pasma na zapis danych. Chwilową słyszalność poszczególnych składowych sygnału, a także dokładność ich kodowania, określa się w odstępach co 12 próbek.

Nagrania dokonane przy pomocy systemu PASC zbierały zazwyczaj dobre oceny za swą jakość dźwiękową.