System sk³adaj±cy siê z kompresora i ekspandera (kompander = kompresor + ekspander). Kompander jest jednym z g³ównych elementów sk³adowych wiêkszo¶ci systemów redukcji szumów stosowanych w magnetofonach.
Zadaniem kompresora jest zmniejszenie zakresu dynamiki sygna³u przed nagraniem na ta¶mê, w ten sposób tworzy siê sygna³ skomprymowany. Zadaniem ekspandera jest wykonanie procesu odwrotnego, czyli poszerzenia zakresu dynamiki, tak aby przywrócone zosta³y pierwotne relacje pomiêdzy sk³adowymi sygna³u. Tak wiêc je¶li kompresor zmniejszy dynamikê z 60 do 40dB, to ekspander powinien j± zwiêkszyæ z 40 do 60dB.
Zasada dzia³ania kompandera wymaga aby wzmocnienie sygna³u by³o zmienne w zale¿no¶ci od jego poziomu. W kompresorze silniej wzmacniane s± sygna³y cichsze. W ekspanderze odwrotnie, sygna³y cichsze s± wzmacniane s³abiej. Dziêki temu s³abiej wzmacniane s± te¿ szumy ta¶my. Jak widaæ wzmocnienie uk³adu jest wiêc p³ynnie zmieniane i niejako ¶ledzi sygna³. Konieczne jest tak¿e zapewnienie dok³adnej symetrii dzia³ania kompresora i ekspandera.
Próby zastosowania kompandera do redukcji szumów przy zapisie na ta¶mach magnetycznych by³y prowadzone ju¿ w latach 1950-tych. Ze wzglêdu na niekorzystne efekty uboczne, proste uk³ady kompandera nie znalaz³y szerszego zastosowania. Problematyczne by³y zw³aszcza zniekszta³cenia wystêpuj±ce przy gwa³townych zmianach g³o¶no¶ci, a tak¿e zachowanie precyzyjnej symetrii uk³adów kompresora i ekspandera. Dla stworzenia skutecznych systemów redukcji szumów konieczne okaza³o siê po³±czenie kompandera z innymi uk³adami.