Izolacja galwaniczna (inaczej separacja galwaniczna) polega na zastosowaniu takich rozwi±zañ konstrukcyjnych aby dwa uk³ady elektryczne mog³y miêdzy sob± wymieniaæ informacjê czy energiê, ale bez przep³ywu pr±du elektrycznego bezpo¶rednio pomiêdzy tymi uk³adami.
Izolacja galwaniczna jest stosowana kiedy wystêpuj± ró¿nice potencja³ów pomiêdzy masami uk³adów, b±d¼ to w celu minimalizacji zak³óceñ (miêdzy innymi pêtla masy), b±d¼ te¿ ze wzglêdów bezpieczeñstwa.
Aby energia lub informacja przep³ywa³a pomiêdzy uk³adami pomimo braku przep³ywu pr±du stosuje siê ró¿nego rodzaju sprzê¿enia, zw³aszcza indukcyjne, optyczne czy pojemno¶ciowe, a tak¿e za pomoc± fal elektromagnetycznych lub akustycznych.
Popularnym sposobem dla uzyskania izolacji galwanicznej jest zastosowanie transformatora. Warto zwróciæ uwagê, ¿e dla uzyskania izolacji galwanicznej potrzebny jest transformator z osobnym uzwojeniem pierwotnym i wtórnym. Autotransformator nie zapewnia izolacji galwanicznej.
W sprzêcie audio transformatory spotyka siê zarówno w torze sygna³u fonicznego (czy to dla sygna³ów cyfrowych czy analogowych) dla redukcji zak³óceñ, jak równie¿ w uk³adach zasilaj±cych dla poprawy bezpieczeñstwa. Izolacjê galwaniczn± zapewniaj± te¿ optyczne po³±czenia sygna³owe jak popularny Toslink.
Izolacja galwaniczna bywa implementowana bezpo¶rednio w samych urz±dzeniach, choæby na wej¶ciach. S± te¿ stosowane rozwi±zania do wprowadzania izolacji galwanicznej, kiedy nie jest ona wbudowana konstrukcyjnie. Przyk³adowo mo¿e to byæ dodatkowe urz±dzenie buforuj±ce, czy interkonet analogowy z wbudowanym transformatorem zaprojektowanym do pracy z pasmem fonicznym.