Rodzina systemów redukcji szumów opracowana przez Telefunkena w latch 1970-tych. Systemy High Com bazują na zasadzie pracy kompandera (kompresor - ekspander).

High-Com był przede wszystkim aplikowany w magnetofonach kasetowych oraz oferowany w postaci osobnego urządzenia. Prowadzono też eksperymenty z zastosowaniem pokrewnych systemów w radiofonii oraz na płytach winylowych. Pomimo uzyskania dobrych wyników jakościowych, systemy High-Com nie zdołały zagrozić pozycji dominujących na rynku systemów Dolby. We wczesnych latach 1980-tych firma Telefunken znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, a zainteresowanie redukcją szumów zaczęło spadać w związku z rozpowszechnianiem systemów cyfrowych, w wyniku czego zaprzestano stosowania systemu High Com.

We wczesnych latach 1970-tych firma AEG-Telefunken była dystrybutorem Dolby. Pracownicy wydziału zajmującego się badaniami elektroakustycznymi (AEG-Telefunken ELA w Wolfenbuttel) mieli możliwości by zapoznać się z systemami Dolby. Jeden z inżynierów pracujących w ELA, Jurgen Wermuth, opracował rozwiązania konstrukcyjne pozwalające zredukować wady charakterystyczne dla systemów Dolby. Wyniki prac Wermutha zyskały zainteresowanie i aprobatę dyrekcji, w wyniku czego uruchomiono poważne prace projektowe. Z jednej strony doprowadziły one do powstania profesjonalnego, czteropasmowego systemu redukcji szumów o nazwie telcom c4, a z drugiej do powstania systemów High Com.

Pierwotnie opracowano dwie wersje systemu High Com (sama nazwa systemu nie była jeszcze wówczas ustalona), jedną szerokopasmową i drugą z filtrem o zmiennym paśmie (sliding band). Wybór padł na wersję szerokopasmową i w roku 1978 Telefunken zaczął promować system High Com. Opracowano też analogowy układ scalony U401B, którego pierwsze egzemplarze również powstały w roku 1978.

Jednym z producentów magnetofonów zainteresowanych systemem High Com była firma Nakamichi. Szerokopasmowa wersja High Coma nie spotkała się jednak z aprobatą Nakamichi. Z tego względu, we współpracy z Nakamichi, w 1979 roku opracowana została dwupasmowa wersja systemu pod nazwą High Com II.