Format kodowania dźwięku przestrzennego z czterema kanałami: przednim lewym, przednim centralnym i przednim prawym oraz kanałem tylnym. System został opracowany przez Dolby Labs i wprowadzony na rynek w 1987 roku. Był to pierwszy sytem dźwięku dookólnego (surround) powszechnie przyjęty do użytku domowego. Zasada kodowania sygnału wywodzi się z opracowanego dla potrzeb kin Dolby Surround.

Dolby Pro-Logic wykorzystuje kodowanie matrycowe i 4-kanałowy sygnał jest zapisywany na dwóch ścieżkach. Dlatego też nagrania Dolby Pro-Logic można odtwarzać na sprzęcie bez dekodera Dolby Pro-Logic otrzymując w takich warunkach stereo dwukanałowe. Dolby Pro-Logic zapewnia też dobrą kompatybilność z odtwarzaniem monofonicznym. Sprzęt wyposażony w dekoder Dolby Pro-Logic dekoduje matrycowo zakodowaną informację tak by stworzyć trzy kanały przednie oraz jeden kanał tylny odtwarzany przez dwa głośniki. W sumie do odtwarzania nagrań Dolby Pro-Logic wykorzystuje się pięć zestawów głośnikowych. Tylny kanał surround ma pasmo ograniczone do zakresu 100Hz-7kHz.

Dzięki temu, że Dolby Pro-Logic nagrywa się na dwóch ścieżkach, każdy dwukanałowy system hi-fi nadaje się jako nośnik. Dolby Pro-Logic stosowano na różnych nośnikach jak VHS, CD czy Laser Disc.