Zapisywalna płyta CD (CD-Recordable). Format pozwalający na jednokroty zapis płyty CD. Nie jest możliwe kasowanie danych zapisanych na nośniku CD-R. Płyty CD-R są odczytywane przez zwykłe odtwarzacze CD ale niekoniecznie przez odtwarzacze DVD.

Nagrywarki CD-R audio mogą nagrywać tylko płyty CD-R do audio. Płyty takie mają w cenie zawarte dodatkowe opłaty na rzecz organizacji zajmujących się ochroną praw autorskich. Technicznie różnią się jednak od płyt do zastosowań poza audio (komputerowych) wyłącznie odpowiednim logo oraz identyfikatorem zakodowanym na płycie w procesie produkcji.

Płyty CD-R mają spiralną ścieżkę uformowaną w trakcie produkcji. Na tą ścieżkę zapisywane są dane przy nagraniu. Spiralna ścieżka ma taką samą strukturę jak ścieżka na konwencjonalnej płycie CD, skok ścieżki wynosi 1,6 mikrona a jej szerokość 0,6 mikrona. Dodatkowo ścieżka ma nałożone sinusoidalne odchylenie wielkości 0,3 mikrona i o częstotliwości 22,05kHz. Częstotliwość odchylenia jest wykorzystywana do sterowania prędkością obrotową. Płyty CD-R różnią się od zwykłych płyt CD pod względem obszarów danych na nośniku. Płyty CD-R mają dodatkowe obszary na wewnętrzenej części płyty. Są to: Program Calibration Area (najbliższa środka część płyty używana do kalibrowania lasera) i Program Memory Area używana do przechowywania numerów utworów a także informacji o ich początku i końcu.

Płyta CD-R ma kilka warstw. Pierwsza od spodu jest warstwa ochronna, następna jest warswa odbijająca, kolejna to warstwa zapisu (barwnik z uformowaną ścieżką), oraz substrat. Informacja jest zapisywana poprzez wypalenie zagłębień w warstwie zapisu. W czasie nagrania promień lasera nagrzewa nośnik i substrat do temperatury około 250 stopni. Podgrzany barwnik kurczy się a substrat się rozszerza wypełniając powstałą przestrzeń.