Zakres najniższych częstotliwości akustycznych, zamiennie używany jest też termin niskie tony (ang. bass). Precezyjne określenie granic pomiędzy poszczególnymi zakresami jest sprawą umowną i spotyka się w literaturze drobne rozbieżności w tej materii. Najczęściej przyjmuje się, że górna granica basu leży pomiędzy 160 a 200Hz. Częstotliwości niższe to infradźwięki, a częstotliwości wyższe określa się mianem średnich tonów lub średnicy.

Odtwarzanie najniższego basu jest szczególnie trudne do uzyskania w zestawach głośnikowych, ponieważ potrzebna jest do tego duża wartość iloczynu powierzchni membrany pomnożonej przez zakres jej wychyleń (V_d=S_d*X_lin). Natomiast w urządzeniach elektronicznych jak odtwarzacze CD, odtwarzacze plików czy wzmacniacze nie rodzi to problemów konstrukcyjnych.

Należy też zwrócić uwagę, że termin jest potocznie używany w sposób dość dowolny i nieprecyzyjny. Przykładowo mianem głośnika basowego może być określony również taki, który odtwarza nie tylko dźwięki basowe, ale też znaczną część czy wręcz cały zakres tonów średnich.