Azymut (jako termin stosowany w odniesieniu do analogowych gramofonów) to kąt pomiędzy powierzchnią płyty a igłą widzianą od czoła. Widziana od czoła igła powinna być ustawiona prostopadle do płyty. Odchylenie igły od pozycji prostopadłej względem płyty spowoduje przede wszystkim zaburzenie równowagi pomiędzy kanałami.

Możliwości regulacji azymutu są uzależnione od konstrukcji ramienia. Część ramion jest skonstruowana w ten sposób, aby umożliwić regulację azymutu, ale jest też wiele ramion, które takiej możliwości nie dają. W ramionach, które nie mają przewidzianej konstrukcyjnie możliwości regulacji azymutu, można zastosować podkładki, bądź to pomiędzy wkładką a główką ramienia, bądź pomiędzy podstawą całego ramienia, a obudową gramofonu. Obie metody bazujące na zastosowaniu podkładek mają jednak wady i powodują negatywne efekty uboczne. O ile istnieje możliwość wyboru, to stosowanie podkładek pomiędzy ramieniem a obudową gramofonu jest z reguły bezpieczniejszą metodą niż stosowanie podkładek pomiędzy wkładką a główką ramienia.

Azymut można w przybliżeniu ustawić na podstawie oceny wzrokowej, przy pomocy lustra lub zestawu do regulacji geometrii ustawień gramofonu. Aby dokładnie ustawić azymut należy skorzystać z płyty testowej i sprzętu pomiarowego. Na płycie muszą być ścieżki, na których osobno nagrane są sygnały tylko lewego i tylko prawego kanału. Azymut należy ustawić w ten sposób, by zmierzony przesłuch międzykanałowy był taki sam dla obydwu kanałów.