Szczególny typ zniekszta³cenia sygna³u, który mo¿e wyst±piæ w trakcie przetwarzania cyfrowo-analogowego lub analogowo-cyfrowego.
Aliasing wystêpuje wówczas gdy w wyniku intermodulacji czêstotliwo¶ci próbkowania oraz sk³adowych o czêstotliwo¶ci wy¿szej od czêstotliwo¶ci Nyquista pojawiaj± siê zniekszta³cenia o czêstotliwo¶ci le¿±cej w pa¶mie sygna³u. Inaczej mówi±c aliasing wystêpuje gdy w sygnale s± sk³adowe wy¿sze od po³owy czêstotliwo¶ci próbkowania. Przyk³adowo intermodulacja czêstotliwo¶ci próbkowania p³yty CD 44,1 kHz ze sk³adow± o czêstotliwo¶ci 30 kHz spowoduje powstanie zniekszta³cenia w postaci sk³adnika 14,1 kHz (44,1 - 30 = 14,1).
Aby zapobiec wystêpowaniu aliasingu stosuje siê filtry anty-aliasingowe. S± to dolnoprzepustowe filtry, które t³umi± w sygnale niepo¿±dane sk³adowe o czêstotliwo¶ciach wy¿szych od czêstotliwo¶ci Nyquista. Filtry anty-aliasingowe t³umi± wiêc czêstotliwo¶ci wy¿sze od po³owy czêstotliwo¶ci próbkowania. Przyk³adowo w magnetofonie cyfrowym rejestruj±cym d¼wiêk z czêstotliwo¶ci± próbkowania 48kHz filtr anty-aliasingowy powinien st³umiæ (jeszcze przed operacj± próbkowania) wszelkie sk³adowe powy¿ej 24kHz. Filtry anty-aliasingowe s± standardowym elementem systemów konwersji analogowo-cyfrowej.