Opracowany w 1985 roku przez Audio Engineering Society (AES) standard po³±czenia cyfrowego dla sygna³u audio, zatwierdzony te¿ przez organizacje IEC (International Electrotechnical Commission), EBU (European Broadcasting Union), EIAJ.
Sygna³ w tym standardzie jest przesy³any jednym kablem symetrycznym (zrównowa¿onym) zaopatrzonym we wtyk XLR 3-stykowy. Transmisja odbywa siê szeregowo, sygna³ zawiera informacje lewego i prawego kana³u, zakodowane z rozdzielczo¶ci± do 24 bitów.
Jedn± z istotnych cech transmisji AES/EBU jest kolejno¶ci przesy³ania danych, na pocz±tku bit najmniej znacz±cy (LSB). Szeregowo dzia³aj±ce konwertery A/C i C/A wpierw przetwarzaj± bit najbardziej znacz±cy (MSB). Dlatego w odbiornikach kodu AES/EBU wbudowany jest rejestr przesuwaj±cy (odwracaj±cy kolejno¶æ danych). Ka¿d± próbkê audio poprzedzaj± dane synchronizuj±ce i identyfikuj±ce kana³ L/R - preambu³a. Po próbce audio nastêpuj± za¶ cztery bity nazywane: Validity, User, Chanel Status, Parity.
- Bit Validity mówi, czy przesy³ane dane s± audio, czy nadaj± siê do konwersji czy te¿ zosta³y poddane interpolacji z uwagi na niemo¿no¶æ odtworzenia poprawnych danych.
- Bit User (u¿ytkownika), mo¿e byæ wykorzystany dowolnie w systemie.
- Bit parzysto¶ci odpowiada za detekcjê b³êdów transmisji. Pozwala ustaliæ, czy w systemie pojawi³a siê nieparzysta ilo¶æ b³êdów. Je¿eli ilo¶æ b³êdów jest parzysta bit Parity tego nie sygnalizuje. Nie pozwala on zatem wykryæ wszystkich b³êdów w transmisji.
Wymienionych 28 bitów (24 danych i 4: V, U, S, P) poprzedzonych jest wspomnian± ju¿ preambu³± (cztery bity nr.: 0...3 - przyjmuje ona trzy postacie). Preambu³a odpowiada za identyfikacjê kana³u (identyfikacje subramki, bloku), synchronizacjê. W sumie jednej próbce audio odpowiadaj± 32 bity (w jednym kanale). Sygna³ szeregowy jest nastêpnie kodowany bi-fazowo (istnieje kilka form kodowania bi-fazowego). Kodowanie bi-fazowe powoduje, i¿ w ka¿dej komórce mamy przej¶cie ze stanu wysokiego w niski i odwrotnie. Komórka jest tu rozumiana jako jeden bit na osi czasu. Je¶li dana cyfrowa jest 1, to w centrum komórki nastêpuje zmiana stanu. Je¶li dana jest 0 to nie ma przej¶cia stanu w centrum komórki.
Zalet± tej techniki jest to, i¿ zawsze jest przej¶cie stanu w granicach trwania jednej komórki. Pozwala to uk³adowi odtwarzania zegara w odbiorniku ¶ledziæ te przej¶cia i tym samym ustalaæ pocz±tek ka¿dej komórki. Informacja jest niesiona poprzez przej¶cia stanów, nie jest wa¿ny ich kierunek - polaryzacja sygna³u cyfrowego. Kodowaniu bi-fazowemu s± poddane tylko bity 4 ... 31 w subramce, bez preambu³y.
Najwa¿niejsza jest rola bitu statusowego (chanel status). Bity statusowe kolejno ze 192 subramek tworz± blok. Po przej¶ciu 192 subramek blok jest od¶wie¿any, mo¿e on byæ na nowo zreformatowany. Pocz±tek cyklu 192 próbek jest sygnalizowany przez s³owo synchronizuj±ce. Blok 192 bitów statusowych jest podzielony na 24 bajty. Ka¿dy bajt ma przypisan± funkcjê. Ze 192 bitów statusowych, 8 pocz±tkowych niesie najwa¿niejsze informacje: czy dane s± profesjonalne, czy domowe. Je¶li dane s± domowym audio, wówczas bity statusu sygnalizuj± te¿ pre-emfazê i zabezpieczenie przed kopiowaniem cyfrowym.
Standard AES/EBU zosta³ tak zaprojektowany, aby sygna³ cyfrowy móg³ byæ przesy³any zwyk³ymi kablami mikrofonowymi, u¿ywanymi powszechnie w studiach. Okazuje siê, ¿e zwyk³e okablowanie studyjne nie przenosi tak wysokiej czêstotliwo¶ci jak no¶na sygna³u. Dla czêstotliwo¶ci próbkowania 48 kHz czêstotliwo¶æ sygna³u wynosi 3.072 MHz, dla 32 kHz - 2.048 MHz. Zatem po³±czenie AES/EBU powinno byæ traktowane elektrycznie tak jakby przenosi³o ono sygna³ video.
Podstawowym parametrem elektrycznym po³±czeñ koncentrycznych wysokiej czêstotliwo¶ci jest impedancja charakterystyczna. W przypadku standardu AES/EBU wynosi ona 110 omów - tolerancja wed³ug norm AES: +/- 20%. Wykroczenie warto¶ci impedancji poza ten próg powoduje odbicia sygna³u i wzrost zak³óceñ. Sytuacjê tê mo¿na porównaæ do obrazu telewizyjnego, gdy w sygnale antenowym pojawiaj± siê odbicia zwi±zane z niedopasowaniem impedancji charakterystycznych. Poziom napiêcia sygna³u AES/EBU w urz±dzeniach profesjonalnych mo¿e siêgaæ 2 do 7V. Czu³o¶æ odbiornika sygna³u cyfrowego wynosi 200 mV.
Na koniec uwaga dodatkowa. W sprzêcie domowym znajdujemy niekiedy gniazdo XLR oznaczone jako AES/EBU, choæ nie spe³nia ono w pe³ni wymogów standardu. Jest tam podany sygna³ w formacie danych cyfrowych SPDIF, a tylko jego parametry elektryczne s± zmienione. Sygna³ ma wy¿sz± amplitudê i jest zrównowa¿ony.