AAC (ang. Advanced Audio Coding) - format stratnej kompresji cyfrowego sygna³u audio. Pod nazw± AAC kryje siê sam kodek, bez kontenera multimedialnego. AAC to rozwi±zanie alternatywne w stosunku do formatów takich jak MP3, WMA, czy Ogg Vorbis. Podobnie jak w konkurencyjnych rozwi±zaniach, w procesie kodowania AAC wykonywana jest stratna kompresja, w trakcie której nastêpuje bezpowrotna utrata czê¶ci oryginalnej informacji. Orygina³em mo¿e byæ przyk³adowo p³yta CD, bezstratnie skompresowany plik FLAC, plik WAV bez kompresji.
Format AAC zosta³ zaprojektowany przy wspó³pracy grupy firm i placówek badawczych. W pracach zaanaga¿owane by³y miêdzy innymi: AT&T Bell Laboratories, Dolby, Instytut Fraunhofera, Nokia i Sony. W zamy¶le AAC by³ przewidziany jako nastêpca MP3, oferuj±cy lepsz± jako¶æ d¼wiêku przy takim samym rozmiarze pliku. AAC zosta³ w³±czony do standardów ISO oraz IEC. Obok innych kodeków audio, jest te¿ czê¶ci± specyfikacji MPEG-2 oraz MPEG-4. Oficjalne uznanie AAC za standard MPEG nast±pi³o w 1997 roku.
Czynnikiem najbardziej zwiêkszaj±cym popularno¶æ AAC na rynku audio by³o oparcie na tym formacie dzia³ania sklepu iTunes oraz obs³uga AAC przez odtwarzacze Apple iPod. AAC ma te¿ inne wa¿ne zastosowania, jak choæby w radiofoni DAB+, czy w niektórych systemach telewizji cyfrowej.
AAC w istocie nie jest pojedynczym algorytmem kompresji lecz rodzin± algorytmów. Rozró¿niamy kilka tak zwanych profili. Poszczególne profile ró¿ni± siê miêdzy sob± ró¿nymi szczegó³ami dzia³ania kodeka. AAC by³ tak¿e poddawany po 1997 roku kilku modyfikacjom, w ramach których zmienia³a siê liczba profili i stosowane algorytymy. Zachowana jest jednak zasada wstecznej kompatybilno¶ci. Nowsze dekodery s± w stanie obs³ugiwaæ strumienie danych przygotowane przez kodery poprzednich generacji.
Oprócz lepszego algorytmu kompresji daj±cego podwy¿szenie jako¶ci brzmienia w stosunku do MP3, AAC ma te¿ nad MP3 przewagê funkcjonaln±. W AAC mo¿liwa jest obs³uga szerszego zakresu czêstotliwo¶ci próbkowania (w zakresie 8-96 kHz). Mo¿liwa jest te¿ obs³uga w jednym strumieniu danych AAC do 48 kana³ów o pe³nym pa¶mie przenoszenia, a tak¿e 16 kana³ów LFE, 16 kana³ów dialogowych i 16 strumieni danych.
Chocia¿ popularno¶æ AAC nie dorównuje MP3, znaczna grupa urz±dzeñ obs³uguje ten format. Dotyczy to przeno¶nych odtwarzaczy plików (na przyk³ad Apple iPod), grupy stacjonarnych odtwarzaczy/serwerów, sporej grupy telefonów komórkowych, niektórych konsol do gier itd. Dostêpna jest te¿ znaczna ilo¶æ programów komputerowych odtwarzaj±cych AAC. Natomiast gorsza jest dostêpno¶æ programów wykonuj±cych kodowanie AAC.
AAC zawiera rozwi±zania chronione patentami, a grupa licencjodawców liczy kilkana¶cie podmiotów. Obs³ug± licencji zajmuje siê Via Licensing, firma powi±zana z Dolby Laboratories.