Współczynnik tłumienia to nominalna impedancja kolumn podzielona przez impedancję wyjściową wzmacniacza. Przykładowo wzmacniacz o impedancji wyjściowej 0,2Ω sterujący kolumnę o impedancji nominalnej 8Ω ma współczynnik tłumienia 40 (8 podzielone przez 0,2).
Zamiast współczynnika tłumienia można podać impedancję wyjściową wzmacniacza. Nie należy tylko mylić impedancji wyjściowej wzmacniacza z zalecaną impedancją obciążenia. Dla wzmacniaczy tranzystorowych typowe impedancje wyjściowe nie przekraczają kilku dziesiątych oma, dla wzmacniaczy lampowych spotyka się większe wartości na poziomie kilku omów.
Trzeba pamiętać, że współczynnik tłumienia podany jako pojedyncza liczba jest tylko orientacyjnym przybliżeniem. Impedancje wyjściowe wzmacniaczy mogą się zmieniać w zależności od częstotliwości, a impedancja zestawów głośnikowych też jest w rzeczywistości krzywą zależną od częstotliwości.
Generalnie im wyższy współczynnik tłumienia tym lepiej. Natomiast pytanie jak duży współczynnik tłumienia jest wystarczający pozostaje kwestią dyskusyjną. Ewentualne korzyści z wysokiej wartości współczynnika tłumienia, czyli znacznie powyżej 100, są wątpliwe. Kable połączeniowe, złącza wyjściowe wzmacniaczy, złącza wejściowe kolumn oraz cewki w zwrotnicach głośników niskotonowych obniżają współczynnik tłumienia i nawet gdyby wzmacniacz miał impedancję wyjściową bardzo bliską zeru, trudno jest uzyskać współczynnik tłumienia lepszy niż około 30-40. Praktycznym sposobem uzyskania wysokiego współczynnika tłumienia jest wykorzystanie konstrukcji kolumny aktywnej.