Czyli wykres poziomu dźwięku w zależności od częstotliwości. Charakterystyka przenoszenia daje dużo więcej wartościowych informacji niż samo tylko pasmo przenoszenia. Teoretycznym ideałem jest charakterystyka płaska. Wszystkie kolumny mają jedak dość wyraźne zafalowania. Duże zafalowania na charakterystyce są zdecydowanie niepożądane i prawie zawsze owocują słyszalnymi zniekształceniami dźwięku.
Doświadczenia praktyczne prowadzą do jednak do dość interesujących wniosków. Sama tylko płaska charakterystyka nie gwarantuje dobrego brzmienia. Prawie wszystkie zestawy o wysokiej jakości brzmienia mają w miarę płaską charkterystykę, ale nie wszystkie zestawy o płaskiej charakterystyce zapewniają wysoką jakość brzmienia. Inaczej mówiąc, silnie pofałdowana charakterystyka może służyć jako dowód dla weryfikacji negatywnej, ale charakterystyka płaska nie może służyć jako dowód weryfikacji pozytywnej.
Kształt charakterystyki przenoszenia zależy od samego sposobu prezentacji pomiaru. Poprzez prosty zabieg zmiany skali można optycznie spłaszczyć charakterystykę przenoszenia, należy więc sprawdzać skalę na wykresie. W programach pomiarowych dostępne są opcje wygładzania charakterystyk.
Istotny dla oceny charakterystyki przenoszenia jest sposób wykonania pomiaru. Stosuje się różne techniki pomiarowe. Klasyczną, podstawową techniką jest pomiar bezechowy wykonywany w komorze bezechowej. Dostępne są też techniki pseudo-bezechowe i pomiary bliskopolowe pozwalające uzyskać zbliżone wyniki bez komory bezechowej.
Szczególnie istotne jest odróżnienie dwóch typów pomiarów. Charakterystyki mogą być wynikiem sumowania kilku pomiarów wykonanych w różnych miejscach. Spotyka się też charakterystyki mierzone w pomieszczeniu, gdzie oprócz dźwięku bezpośredniego z kolumny mikrofon zbiera też wszystkie odbicia powstałe w pomieszczeniu.