Przywykliśmy do tego by traktować maksymalny poziom sygnału cyfrowego (oznaczany jako 0dBFS) jako nieprzekraczalne maksimum, a przesterowanie jako fenomen występujący gdy dokładnie w chwili próbkowania sygnał był większy niż dopuszczalne maksimum. Istnieje jednak możliwość, że samo próbkowanie było prawidłowe, a poddany próbkowaniu sygnał wejściowy mimo wszystko przekraczał maksymalną dopuszczalną wartość w okienkach czasowych pomiędzy momentami próbkowania. Momenty próbkowania mogą się rozminąć się z faktycznymi maksimami przebiegu audio, czyli międzypróbkowymi szczytami (ISP - intersample peak). Zjawisko przesterowań międzypróbkowych (ISO - intersample over) jest spotykane w praktyce i może być źródłem zniekształceń, najbardziej kłopotliwych przy odtwarzaniu sygnałów z płyt CD i innych o zbliżonych parametrach.
Aby zrozumieć jak powstają przesterowania międzypróbkowe najwygodniej posłużyć się graficzną ilustracją przedstawiającą odpowiednio wybrany przypadek. Dlatego prezentujemy próbkowanie sygnału sinusoidalnego o częstotliwości równej 1/4 częstotliwości próbkowania.
Oczywiście przesterowania występują też dla innych częstotliwości czy kształtów sygnałów niż to przedstawiono na ilustracji. Kiedy wykonujemy typową konwersję analogowo-cyfrową z zastosowaniem filtra antyaliasingowego wysokość przesterowań jest ograniczona i może co najwyżej nieznacznie przekroczyć 3dB. Dla sygnałów syntezowanych od początku czysto cyfrowo można uzyskać wyższe wartości.
Opierając się na dostępnych opisach wykonanych badań można przyjąć, że przesterowania międzypróbkowe występują na większości płyt CD, ale w większości przypadków nie przekraczają 1dB.
Najbardziej oczywiste jest samo zniekształcenie wynikające z obcięcia szczytów sygnału, jak widać na rysunku powyżej, ale nie jest to jedyny problem. Oprócz tego mogą też wystąpić przepełnienia numeryczne w samym przetwarzaniu cyfrowym. Jedno lub obydwa te zjawiska będą generowały chwilowe wzrosty zawartości zniekształceń. Przesterowania międzypróbkowe będą mniej istotne jeśli stosowane są wyższe częstotliwości próbkowania, ponieważ wysokie częstotliwości próbkowania przesuwają szkodliwe efekty powyżej granicy słyszalności.
Występowanie przesterowań międzypróbkowych jest uwidocznione na wielu pomiarach opublikowanych przez wiele źródeł. W sensie pomiarowym zjawisko jest więc udokumentowane. Z dostępnych publikacji wiadomo też, że wyniki pomiarowe dla różnych urządzeń są zróżnicowane.
Natomiast praktyczne znaczenie tego zjawiska dla użytkownika domowego sprzętu audio jest trudne do oceny. Brakuje dokładniejszych badań dotyczących oceny słyszalnej degradacji jakości brzmienia powodowanej przez przesterowania międzypróbkowe. Dominuje pogląd, że jest to zjawisko mało istotne.
Najprostszym rozwiązaniem problemu jest zachowanie odpowiednich praktyk przy realizacji nagrań. Chociaż w teorii przesterowania międzypróbkowe mogą przekraczać wspomniane 3dB, to z reguły są mniejsze i w praktyce obniżenie maksymalnego poziomu sygnału o 1dB już daje znaczną poprawę. Praktyki stosowane w pracy studyjnej nie są jednolite. Często stosuje się zasadę by sygnał nie przekraczał wartości mniejszej od 0dBFS o kilka dziesiątych decybela. Można też sprawdzać wartość 0dBTP (true peak) i dostosowywać się do niej. Wspomniane już wcześniej wyniki badań płyt CD wskazują, że podejmowane środki ostrożności nie są jednak wystarczające dla eliminacji problemu.
Można też zastosować specjalne sposoby obróbki sygnału. Producenci sprzętu i podzespołów audio z reguły nie publikują informacji o tym jak ich sprzęt czy ich układy radzą sobie z przesterowaniami międzypóbkowymi. Więcej uwagi poświęciła temu tematowi firma Benchmark. Od pewnego czasu w przetwornikach cyfrowo-analogowych tej marki sygnał cyfrowy jest najpierw ściszany aby powstał zakres pozwalający na rekonstrukcję szczytów znajdujących się pierwotnie powyżej 0dbFS, potem odpowiednie algorytmy wykonują interpolację w taki sposób by zrekonstruować międzypróbkowe szczyty.